آرتروز چیست؟ | کلینیک مادر

تصویر آرتروز چیست؟ | کلینیک مادرhttps://clinicmadar.com/
https://clinicmadar.com/rulesسید احمدرضا خرمیان پورسید احمدرضا خرمیان پورکلینیک تخصصی مادر

آرتروز چیست؟ | کلینیک مادر

تصویر آرتروز چیست؟ | کلینیک مادر

آرتروز یکی از بیماری های مفصلی در دسته التهاب مفاصل بوده که اکثرا در افراد میانسال و پیر ایجاد می شود و سطوح مفصلی به دلیل استفاده بیش از حد تخریب می شوند.

1

مقدمه

آرتریت یک اصطلاح پزشکی به معنای التهاب مفاصل است. آرتروز شایع ترین نوع آرتریت بوده و با تخریب غضروف مفاصل همراه است و تقریباً در هر مفصلی می تواند رخ دهد؛ و به طور معمول در مفاصل تحمل کننده وزن لگن، زانو و ستون فقرات رخ می دهد. همچنین انگشتان دست، شست، گردن و انگشت بزرگ پا را ممکن است درگیر کند. آرتروز معمولاً سایر مفاصل را تحت تأثیر قرار نمی دهد مگر اینکه سابقه آسیب قبلی، استرس بیش از حد یا اختلال زمینه ای غضروف درگیر باشد.

غضروف ماده ای سفت و لاستیکی است که انتهای استخوان ها را در مفاصل عادی می پوشاند. عملکرد اصلی آن کاهش اصطکاک در مفاصل است و به عنوان یک ضربه گیر عمل می کند. کیفیت جذب شوک غضروف معمولی ناشی از توانایی آن در تغییر شکل هنگام فشرده شدن (مسطح یا فشرده شدن با هم) است.

آرتروز باعث سفت شدن غضروف مفصل شده و خاصیت ارتجاعی خود را از دست می دهد و آن را مستعد آسیب می کند. با گذشت زمان، غضروف ممکن است در برخی نواحی فرسوده شود و توانایی آن برای عمل به عنوان ضربه گیر را به شدت کاهش دهد. با تحلیل رفتن غضروف، تاندون ها و رباط ها کشیده شده و باعث درد می شوند. اگر وضعیت مفصل بدتر شود، استخوان ها می توانند به یکدیگر ساییده شوند و درد شدیدتری ایجاد کنند.

2

چه کسی به آرتروز مبتلا می شود؟

آرتروز حدود 20 درصد ازافراد بالای 50 سال ایرانی را تحت تاثیر قرار داده است. احتمال ابتلا به این بیماری با افزایش سن افزایش می یابد. اکثر افراد بالای 60 سال تا حدودی به آرتروز مبتلا هستند، اما شدت آن متفاوت است. حتی افراد 20 تا 30 ساله نیز ممکن است به آرتروز مبتلا شوند، اگرچه اغلب به دلیل وجود سابقه قبلی همچون آسیب مفاصل یا فشار مکرر مفاصل ناشی از استفاده بیش از حد و پوزیشن های نامناسب وجود دارد. در افراد بالای 50 سال، زنان بیشتر از مردان به آرتروز مبتلا هستند.

3

علائم آرتروز چیست؟

علائم آرتروز معمولا به تدریج نمایان می شوند و شامل موارد زیر است:

1- درد مفاصل، به خصوص هنگام تحرک
2- درد مفصل پس از فعالیت شدید یا پس از دوره های طولانی عدم فعالیت
3- سفتی مفاصل پس از استراحت
4- بزرگ شدن استخوان در مفاصل میانی و انتهایی انگشتان (که ممکن است دردناک باشد یا نباشد)
5- تورم مفصل

4

عوامل آرتروز

عوامل متعددی وجود دارد که احتمال ابتلای فرد به آرتروز را افزایش می دهد. این شامل موارد زیر است:

1- ژنتیک: برخی از افراد دارای نقص ارثی در یکی از ژن های مسئول ساخت غضروف هستند. این باعث ایجاد غضروف های معیوب می شود که منجر به زوال و تخریب سریعتر مفاصل می شود. افرادی که با ناهنجاری های مفصلی متولد می شوند بیشتر در معرض ابتلا به آرتروز هستند و افرادی که با ناهنجاری ستون فقرات (مانند اسکولیوز یا انحنای ستون فقرات) متولد می شوند، بیشتر در معرض ابتلا به آرتروز ستون فقرات هستند.


2- چاقی: چاقی خطر ابتلا به آرتروز زانو، آرتروز لگن و آرتروز ستون فقرات را افزایش می دهد. حفظ وزن ایده آل یا کاهش وزن اضافی ممکن است به پیشگیری از آرتروز این نواحی کمک کند یا سرعت پیشرفت را پس از ایجاد آرتروز را کاهش دهد.


3- جراحت: صدمات مفصلی موجب ایجاد آرتروز می شود. به عنوان مثال، ورزشکارانی که آسیب های مربوط به زانو دارند ممکن است در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به آرتروز زانو باشند. همچنین، افرادی که سابقه آسیب شدید در ناحیه کمر داشته اند ممکن است مستعد ابتلا به آرتروز ستون فقرات باشند. افرادی که در نزدیکی مفصلی دچار شکستگی استخوان شده اند، مستعد ابتلا به آرتروز در آن مفصل هستند.


4- استفاده بیش از حد: استفاده بیش از حد از برخی مفاصل خطر ابتلا به آرتروز در آن مفصل را افزایش می دهد. به عنوان مثال، افرادی که در مشاغلی که به خم شدن مکرر زانو نیاز دارند، در معرض افزایش خطر ابتلا به آرتروز زانو هستند.


5- سایر بیماری ها: افراد مبتلا به آرتریت روماتوئید، (دومین نوع رایج آرتریت)، بیشتر در معرض ابتلا به آرتروز هستند. علاوه بر این، برخی بیماری های نادر، مانند تجمع بیش از حد آهن در بدن یا هورمون رشد بیش از حد، شانس ابتلا به آرتروز را افزایش می دهد.

5

آرتروز چگونه تشخیص داده می شود؟

تشخیص آرتروز بر اساس ترکیبی از معاینات زیر است:

1- توضیحات بیمار از علائم بدنی
2- محل و الگوی درد
3- معاینه بالینی
4- تصویربرداری پزشکی (رادیولوژی ساده، MRI, CT Scan و ...): پزشک ممکن است از اشعه ایکس برای کمک به تایید تشخیص و اطمینان از عدم ابتلا به نوع دیگری از آرتریت استفاده کند. اشعه ایکس نشان می دهد که چقدر آسیب مفصلی رخ داده است. اگر نتایج اشعه ایکس به وضوح وجود آرتروز یا بیماری دیگری را تایید نمی کند، ممکن است برای مشاهده بهتر مفصل و بافت های اطراف آن انجام MRI لازم باشد.پ

5- آزمایش خون: گاهی اوقات، آزمایش خون انجام می شود تا مشخص شود که آیا بیمار نوع دیگری از آرتریت دارد یا خیر.

6- بررسی میکروسکوی مایع مفصلی: اگر مایع در مفاصل انباشته شده باشد، پزشک ممکن است مقداری از مایع مفصلی را برای بررسی زیر میکروسکوپ برای رد سایر بیماری ها از مفصل خارج کند.

6

درمان آرتروز

آرتروز معمولاً با ترکیبی از درمان‌ها از جمله ورزش، کاهش وزن (در صورت نیاز)، داروها، فیزیوتراپی با تمرینات تقویت عضلانی، کمپرس سرد و گرم روی مفصل دردناک، خارج کردن مایع مفصلی، تزریق دارو به مفصل درمان می‌شود. وسایل حمایتی مانند عصا، واکر یا زانوبند که توسط متخصص ارتوپدی فنی تجویز میشود. هنگامی که سایر گزینه های درمانی موثر نبوده اند، جراحی ممکن است برای تسکین درد مفید باشد.

نوع درمان به عوامل مختلفی از جمله سن، سطح فعالیت و شغل، سلامت کلی بیماری ها، سوابق پزشکی، محل آرتروز و شدت آرتروز بستگی دارد.

7

چگونه کاهش وزن و ورزش بر آرتروز تاثیر می گذارد؟

حفظ وزن متعادل موجب جلوگیری از آرتروز زانو، آرتروز لگن و آرتروز ستون فقرات شده و فشار وارده بر این مفاصل تحمل کننده وزن را کاهش می دهد و همچنین درد مفاصلی را که قبلاً تحت تأثیر این فشارها قرار گرفته اند را کاهش می دهد. هنگامی که فردی آرتروز دارد، کاهش وزن می تواند فشار وارد بر مفصل و درنتیجه درد زانوها را کاهش دهد.

ورزش برای بهبود حرکت مفاصل و تقویت عضلاتی که مفاصل را احاطه کرده اند حیاتی است. برای عموم ورزش های ملایم مانند شنا کردن یا راه رفتن روی سطوح هموار توصیه می شود، زیرا فشار کمتری بر مفاصل افراد وارد می کنند. مبتلایان آرتروز باید از فعالیت‌هایی که باعث افزایش درد مفاصل می‌شوند، مانند دویدن یا ایروبیک شدید خودداری کنند. ورزش‌هایی که عضلات را تقویت می‌کنند، درد بیماران مبتلا به آرتروز، به ویژه مبتلایان آرتروز زانو را کاهش می‌دهد.

8

داروهای آرتروز

در اولین قدم برای دارودرمانی آرتروز، اغلب مسکن‌های بدون نسخه (در صورت نیاز) است. این داروها عبارتند از:

1- استامینوفن

2- ایبوپروفن

3-د ناپروکسن

داروهای بدون نسخه را بیش از 10 روز بدون مشورت با پزشک مصرف نکنید. مصرف طولانی تر از آن، احتمال عوارض جانبی را افزایش می دهد.

اگر درمان‌های بدون نسخه مؤثر نبودند، ممکن است پزشک تصمیم بگیرد که یک داروی ضدالتهاب قوی‌تر یا سایر داروها را برای کمک به کاهش درد تجویز کند. برخی از داروها به شکل کرم، ژل یا اسپری بوده و  ممکن است روی پوست نواحی آسیب دیده برای تسکین درد اعمال شود. برای برخی از بیمارانی که با وجود این قرص ها یا کرم ها، درد مداوم دارند، برخی داروها و موارد را می توان مستقیماً به داخل مفصل تزریق کرد. خوشبختانه این امکان وجود دارد که چندین مرتبه این تزریق ها در طول سال تکرار شود، اگرچه برخی از متخصصان معتقدند که این تزریق ها ممکن است در نهایت روند آسیب مفاصل را تسریع کند.

هنگامی که درد آرتروز شدید است و سایر درمان ها موثر نیستند، برخی از پزشکان داروهای ضد درد قوی تری مانند مواد داروهای حاوی مخدر را تجویز می کنند.

متأسفانه، هیچ یک از این درمان ها پیشرفت آسیب مفصلی ناشی از آرتروز را معکوس یا کند نمی کند.

9

درمان های دیگر آرتروز

برخی تحقیقات پزشکی نشان داده اند که مکمل های گلوکزامین و کندرویتین ممکن است درد را در برخی از افراد مبتلا به آرتروز به ویژه آرتروز زانو را تسکین دهد. هیچ مدرکی مبنی بر اینکه گلوکزامین بتواند به بازسازی غضروف کمک کند وجود ندارد. به یاد داشته باشید که همیشه پزشک خود را در مورد مکمل هایی که مصرف می کنید مطلع کنید، زیرا ممکن است عوارض جانبی داشته باشند و با داروها تداخل داشته باشند.

همچنین نشان داده شده است که طب سوزنی در برخی از افراد مبتلا به آرتروز باعث تسکین درد قابل توجه و فوری می شود.

10

وسایل کمکی موثر بر آرتروز

وسایل کمکی (اورتز هایی که توسط متخصص ارتز و پروتز می سازند) می توانند موجب کاهش چشمگیری بر فشار روی مفاصل مبتلا به آرتروز کمک کنند. زانوبندها ممکن است برای برخی مبتلایان آرتروز موجب تثبیت رباط ها و تاندون ها و کاهش درد مفید شود. عصا یا واکر ممکن است برای کاهش فشار از روی مفاصل خاصی مفید باشد.

وسایل کمکی علاوه بر تسکین درد، موجب بهبود عملکرد می شوند همچنین و از افتادن فرد جلوگیری می کنند. یک فیزیوتراپیست حرفه ای و یا سایر متخصصان همچون متخصص کاردرمانی می تواند بهترین وسایل کمکی را برای شما تجویز کند.

همچنین بسیاری از وسایل کمکی می تواند انجام فعالیت های روزمره زندگی (ماند کارهای خانه یا آشپزی) را برای شما تسهیل کند. برای این موضوع می توانید با یک متخصص کاردرمانی صحبت کنید تا وسایل مورد نیاز را برای شما تجویز و آموزش های لازمه را به شما ارائه دهد.

11

درمان های جراحی آرتروز

هنگامی که درد آرتروز با درمان های معمول کنترل نمی شود، یا زمانی که میزان درد توانایی فرد را در انجام فعالیت های روزمره خود از بین می برد، ممکن است جراحی گزینه بهتری برای بهبود آرتروز باشد.

انواع مختلفی از جراحی برای درمان آرتروز وجود دارد. آنها عبارتند از:

1- آرتروسکوپی: برای ترمیم غضروف آسیب دیده یا ترمیم بافت ها که بیشتر بر روی مفصل زانو و مفصل شانه انجام می شود. شواهد اخیر اثربخشی این جراحی را برای آرتروز زیر سوال برده است.


2- جراحی تعویض مفصل: برای جایگزینی مفصل آسیب دیده با مفصل مصنوعی. جراحی تعویض مفصل زمانی باید در نظر گرفته شود که شدت درد مفصل به طور قابل توجهی با عملکرد و کیفیت زندگی فرد تداخل داشته باشد. با این جراحی، حرکت و عملکرد مفصل به طور قابل توجهی بهبود می یابد. علاوه بر این، یک مفصل مصنوعی تا حد زیادی درد را کاهش می دهد. دو مفصلی که اغلب این جراحی برایشان انجام می شوند، مفصل ران و زانو هستند. مفاصل مصنوعی اکنون برای جایگزینی شانه ها، انگشتان، آرنج و مچ پا برای درمان دردهای شدیدی که به درمان های دیگر پاسخ نداده اند نیز در دسترس هستند.


3- فیوژن مفصل: برای برداشتن مفصل آسیب دیده و اتصال دو استخوان هر طرف مفصل. این کار بیشتر در مناطقی انجام می شود که تعویض مفصل موثر نیست.

آرتروز, آرتروز زانو, آرتروز ستون فقرات, آرتروز لگن, آرتروز چیست؟, آرتروسکوپی, آرتریت, آرتریت روماتوئید, اسکولیوز, التهاب مفاصل, بهبود آرتروز, بیماری های نادر, تزریق دارو به مفصل, تشخیص آرتروز, تعویض مفصل, تورم مفصل, جراحی تعویض مفصل, خارج کردن مایع مفصلی, داروهای آرتروز, درد آرتروز, درمان آرتروز, درمان های جراحی آرتروز, دلایل آرتروز, دلایل ایجاد آرتروز, زانو, زانوبند, شدت آرتروز, علائم آرتروز, علائم آرتروز چیست؟, عوامل آرتروز, غضروف, غضروف مفصل, فیزیوتراپی, فیزیوتراپی آرتروز, فیوژن مفصل, محل آرتروز, مفصل دردناک, مفصل زانو, مفصل شانه, ناهنجاری ستون فقرات, ناهنجاری های مفصلی, ورزش, ورزش و لاغری, وزن ایده آل, وسایل کمکی موثر بر آرتروز, چاقی, کاهش وزن

© 2024 کلینیک تخصصی مادر

کلینیک تخصصی مادر

لوگوی کلینیک تخصصی مادر
<p>ما در کلینیک تخصصی مادر، متعهد به ارائه مراقبت های پزشکی با کیفیت بالا و مقرون به صرفه به بیماران خود هستیم. ما معتقدیم که همه افراد، صرف نظر از سن، وضعیت سلامتی، یا مکان زندگی، شایسته دریافت مراقبت های پزشکی با کیفیت بالا هستند.</p> <p>ما تیمی از پزشکان، پرستاران، و سایر متخصصان پزشکی مجرب و متعهد هستیم که به طور مداوم در تلاش برای ارائه بهترین خدمات به بیماران خود هستند. ما معتقدیم که مراقبت های پزشکی باید جامع و شخصی باشد و بر نیازهای فردی هر بیمار تمرکز داشته باشد.</p>
خیابان هاشمی - کوی ایمانی - پلاک 6 - واحد 3, تهران, تهران, 1348753959, ایران
02166867485Monday-Friday, 8:00AM-10:00PM
34.232323, -34.232323
7000000 ریال